hafif ahalisi…….çok mutluyum bu gece.baktım hayatıma, düşündüm bol bol (tatildeyim ya, yapacak iş yok, düşünebiliyorum)…….Ne kadar şanslıyız…Burada yazan herkes, hepimiz…Evime baktım…Çok güzel. Sıcacık. Ve ben bu evin kirasını ödeyebiliyorum. Baktım, her köşesi bana ait…Ben koydum o vazoyu oraya. Ya da bu turuncu lambayı ben seçtim..Sonra işimi düşündüm…Evet benim bir işim var. Hem de çok iyi bir iş…ŞÜkrettim yine.Sonra az önce kapıdan uğurladığım dostlarımı düşündüm…İyi ki varlar dedim. En zor günlerimde, kanserle boğuşurken yanımdaydılar ve şimdi de buradalar dedim.. Yine şükrettim…Ailemi düşündüm. Dünyada belki de çok az insanın sahip olabileceği güzellikte bir ailem var benim…Beni ciddiye alıp dinleyen, benim iyi olup olmadığımı önemseyen bir aile…Yine şükrettim…Bir de nerede yaşadığıma baktım…İstanbul…Nicelerinin gelmek isteyip de gelemediği lanet ama bir o kadar da muhteşem şehir! Canımıza okuyan ama güzelliğiyle isyanımızı susturup, bizi sarhoş eden şehir…Yine şükrettim…Pamuk’a baktım…Canım…13 yaşındaki sevgili hayat arkadaşım, biricik köpeğime…Ne hallerimi gördü de, bir kere olsun “de get be kadın, manyak mısın nesin?” demedi…O’nu bana verdiği için tekrar şükrettim….Üstümdekilere baktım…Şimdi ola ki bu giydiğimin üstüne birşey dökülse, içeri gidip dolaptan başka bir kıyafet alıp değiştirebileceğimi düşündüm…Yine şükrettim.Sehpamın üstünde duran çikolatalara şükrettim…Çerçevede resmİ duran anneciğime ve babacığıma..Canım kardeşime.Hayatıma anlam katan sevdiceğime…Teşekkür ettim hepsi için. Sahip olduğum herşey için.Hafif ahalisi, İYİ BAYRAMLAR…MUTLU OLUN VE MUTLU EDİN HER DAİM……………..