bildirgec.org

“anlatmam derdimi, canım istemez departmanından”…

sabah ol-muş..uyanıyorum…uyanışımın adını küfür koyuyor turuncuya çalamayan duvarlar.Susalım o zaman.

Yapacak daha iyi bir şeyimiz var mı?
Kaç kere sustumsa yuvarlanmayan bir çığ birikti içimde, şimdilerde sabahları gözlerimin etrafından yanaklarıma birikiyor.
Aynaya bakıyor ve buz gibi suyu tokat gibi vuruyorum suratıma kendine gelsin dinginliğim diye…
Kollarım sarı ahşap dolap kapakları arasında sıkışıyor…
Üstümde bir yük, iki dolap kanadı arasında 20 m2 odaya bakıyorum-bakakalıyorum…

177 sözcük

Şakalaşırken hamile kaldı!

Kırmızı… Kırmızı… Dün akşam geçtim uyduruktan ayaksız bacaksız, kolsuz kanatsız şövalenin karşısına. 110×97 cm tuval bezini geriyormuş gibi yaptım. Kirletemeyeceğim kadar beyazdı. konuştum onunla;

-ne istersin?

-Sağdaki akrilik yeşil, beyaz plastik ve sarı -peki.

-alll !

–Bir saat sonra;———-

-şimdi ne istiyorsun?

-kırmızı?

-kolay mı hemen kırmızı?

-taaam o zaman pembe?

-olur

açık pembe , az koyusu , az daha koyusu , daha koyusu…

Bi tanem, Sen bugünlerde kendini o eski koltuklu evine sığınağına kapatmasaydın sana ne diyebilirdim bilmiyorum…

-“Nice birlikte yıllara” diyemezdim. -“İyi ki doğdun halacığım” diyemezdim. -“Başın sağolsun halacığım” diyemezdim.

Kısa boylu, zayıf , bembeyaz kısa saçlı esmer bir kadın silueti geçiyor gözlerimden. Bi tanecik halam o benim…

Yıllar önce evlilik yıldönümünde ve doğum gününden bir gün önce hayat arkadaşını- eşini kaybetmiş halam her yıl olduğu gibi bu senede kendini kapattı ve bize sadece susmak düşüyor…

Tıkla!Festivaline Sahip Çık

Tanrı’nın var olma olasılığının yüzde 66.66

Bilenler bilir Türk rock müzik piyasasında Kronik’in yeri ayrıdır. İlklerdendir, unutulmayanlardandır… Dün akşamdan sonra anladık ki unutmaya da gerek yokmuş.Nihayet yıllardır çıktı çıkacak, çıktı çıkacak diye beklediğimiz albüm çıktı.Pazar günü tatil rehavetiyle üzerimdeki tembelliği atıp Kronik ve alt grup olarak Abraxas‘ın sahne alacağı alt Kemancı’ya gittim. Her ikiside yıllardır takip ettiğimiz güzide topluluklar olmanın da ötesinde hepsi arkadaşımız, kankamız hatta kardeşimiz.

Yürü be Google

“Kurumaya yüz tutmuş,içi çekilmiş, rengi turuncudan kahverengiye dönmüş o mandalina gibi tek başınaydım. Yalnız değil,tek başına…”departmanından

13 yaşındaydım, küçük ellerim 6B kalemelerle tanışmıştı. En net hatırladığım ilk kez evden kaçtığım. Neden kaçtığımı hatırlamıyorum belkide bu yüzden aynı günün akşamı geri dönmüştüm. Büyükada’da bir kayalığın üstüne kaçmıştım.Aynada yüzüme bakıp saatlerce kayalığın üstünde oturmuştum.Resim yapıyordum, karmaşıklık ve kaosun kağıtlarla yüz göz olduğu bu resimler bir süre sonra beni dürtmeye başlamıştı…