bildirgec.org

Hâlâ

e-hafif | 31 Ekim 2003 00:38

Kalabalığın içinde O’nu arıyorum. İşte orada! Önce gözler birleşiyor uzaktan uzaktan. Gülüyorlar birbirlerine bakarken, belki ağızlardan bile daha önce. Belli ki sahiplerine birşeyler anlatmaya çalışıyorlar, onların herşeyi kalpten bildiğinden habersiz.

Kalplerin, sanki birbirlerini görmek için kafeslerinden çıkmak istercesine çırpınışlarını hissediyorum. Gittikçe artan çırpınışlar, sadece his olmaktan çıkıyor artık, onları duyuyorum.

Sesler duyuyorum, mutlu sesler; kimisi benden, kimisi O’ndan gelen. Duydukça hızlanıyorum, hızlandıkça yaklaşıyorum, yaklaştıkça açıyorum kollarımı ardına kadar.

Uyuşturucu Günlüğü -5- [Mutlu olmayı bilen gözleri, uzaktı]

inside | 30 Ekim 2003 19:40

Gök-yüzüne yeryüzünü sakladı Bi an için düşü aydınlıktı Yankılanıyor, sesi geri dönüyordu Mutlu olmayı bilen gözleri, uzaktı ‘Nasıl vuruyor bu ses onu’ydu… Birşey anlamıyor, garip anlamlandırıyordu…Maskelerini seçmiş, her türlü oyuna hazırdı artık… Bana soruyor; – …aklımı yeniden kazanabilir miyim(?) (!) Ben susuyordum – Nasıl olur da ben buradan giderim (?!)

Sözleri susuz kalmış dili gibi kuru… Sözüm yetmiyordu,susatıyordum… Gözaltları morarmış, aynada yüzü’ydü. Ağlamak istedim… Ama gitmem en doğrusuydu. O’nu yalnızlığıyla…O’nu öylece…O’nu bırakıp gitmeliydim. Gidenler, bıraktıkları yeri özler mi (?) Bulunamamış cevapların sorusuydum şimdi… En ayazda kalmış ellerim gibi mor – soğuk… Düşüme karışmış renkleri bir bir ayıkladım, tek nefesle uyandığımın… Suyu aç, sıcak olsun, terle, buhar ol.. O’nu yalnızlığıyla… ..Tek kelime edemeden, tutuldum… Gırtlağıma yapışan güçlü-iğrenç tavrıma kustum… Batıyordum yüzemeyerek… Tatmin olmuş aklımı geri istiyor, nasıl’dı anlayamıyorken, susup kalıyordum… Yalvaracak gücüm kalmamıştı. Bütün kredilerimi kullanmıştım boş alanlarda… Lazımken beş parasızdım… …’Ağlama’ demeliydim, ‘yapma,içime’… Ses-tir haykırışıma, ‘ses ver susuma (!)(?)…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Lanet………

city_of_devil | 30 Ekim 2003 19:06

Beni her gören, şöyle derdi “Sizi iyi gördüm… Nasılsınız?” Güler, geçiştirirdim. Kim bilirdi ki, bir gün bu kelimelere muhtaç kalacağım, kim inanırdı. Kim benim bu halimi görüp de tanırdı. Her lanetin beni bulduğu bu kahrolası dünyada, bende yaşamak istemiştim, ama öğrendim, istemek, ulaşmak değilmiş…!!!

ustayım kardeşim

gameover | 30 Ekim 2003 18:26

ag

andrea giacobbe. uzun zamandır gördüğüm en iyi fotoğrafcılardan birisi…

dediğim gibi uzun zamandan beri hiç böyle bir görsel şölen yaşamamıştım. andrea giacobbe bey gerek kullandığı renklerle gerekse de sıradışı temasıyla kendini gerçekten çok iyi “satan” bir kişilik.

yukarıdaki çalışmasını daha önce nerde gördüm hatırlamıyorum ama oldukça etkileyici bir çalışma. bunun dışında bu, bu, ve bu beğendiğim fotoğraflarından bazıları. bazıları diyorum çünkü çalışmalarının hemen hemen hepsi beğenilecek fotoğraflar.